Ja, wat moet ik zeggen. Ik was erg ontroerd en dankbaar toen ik deze prijs ontving.
Op de dag dat deze foto werd genomen was ik op fototour.
Ik maakte het me gemakkelijk op een stapel boomstammen aan de rand van een bos.
Camera in de aanslag, ik hoopte op een paar goede foto's van inheemse roofvogels.
Ja en ineens hoorde ik in de stilte een vreemd geritsel. Ik werd nerveus en keek om me heen, maar er was niets.
Door de zoeker van mijn camera keek ik weer naar wat er in de lucht gebeurde. En toch was er iets dat er eerder niet was.
In de rechterhoek van mijn oog zag ik deze kleine man nieuwsgierig naar me kijken.
Ik kreeg het ineens warm. De situatie was volkomen surrealistisch.
Ik begon rustig tegen hem te praten op een rustige toon. Hé kleintje, blijf tot ik een mooie foto van je heb gemaakt.
Langzaam, in slow motion, draaide ik me naar hem toe, camera gereed.
Hij was er nog en ik kreeg mijn foto.
En het hart van mijn fotograaf klopte en sprong van vreugde.
Yeahhh, ik snap het, die ene foto die we allemaal willen. Een foto die je niet elke dag krijgt. Het was gewoon magisch!!!